In detail
Micro-frontends passen de filosofie van microservices toe op de frontend. In plaats van één monolithische frontend-applicatie wordt de UI opgedeeld in kleinere applicaties die zelfstandig worden ontwikkeld, getest en uitgerold. Elk team is eigenaar van een verticale slice van het product, van UI tot API. Tijdens runtime worden deze micro-apps samengevoegd tot één naadloze gebruikerservaring, met technieken als Module Federation (Webpack 5), iframes of Web Components. Zo kunnen grote organisaties frontendontwikkeling over veel teams verdelen zonder de coördinatielast van een monoliet.
Hoe het werkt
- 1
Opdelen per domein
De frontend wordt opgesplitst langs de grenzen van bedrijfsdomeinen (bijv. checkout, catalogus, account), elk van een eigen team.
- 2
Zelfstandige ontwikkeling
Elke micro-frontend heeft een eigen techstack, build-pipeline en releasecyclus.
- 3
Samenstelling tijdens runtime
Een shell-applicatie laadt en combineert micro-frontends tijdens runtime met Module Federation of import maps.
- 4
Gedeelde afspraken
Teams spreken gedeelde API’s, design tokens en routeringsconventies af voor een samenhangende gebruikerservaring.
Waar het wordt gebruikt
- Enterpriseportalen
- Grote organisaties waar verschillende teams eigenaar zijn van verschillende delen van een complex intern portaal.
- Stapsgewijze migratie
- Een legacy-frontend geleidelijk vervangen door nieuwe functies als micro-frontends naast het oude systeem te bouwen.
- Producten met meerdere teams
- Producten waarbij autonome teams zelfstandig moeten opleveren zonder elkaar te blokkeren.